Otuzyedi yil gurbet öyküsü
Otuzyedi yıl gurbet öyküsü

Şevki Pek´e

Yıl dokuzyüzaltmışyedi, Almanya treni
Uğurlar Sirkeci´den bacı kardaş beni
Bavulunda esvabı, gömleği ve yeni
Binbir umut içinde geliyorum Almanya

Karlıköy derler bir ırak diyar vardır
Oluk oluk suları binbir derde devadır
Yuva yolu şimdi çok uzaklardadır
Geri dönüş yoktur biliyorum Almanya

Kara tren kalkacak, kapılar kapandı
Makinist tamam der yeşil ışıklar yandı
Gözümden akan yaş hem irin hem kandı
Kimseye göstermeden siliyorum Almanya

Yollar gide gide tükenmez sandım
Tüter dumanlarım yandım ha yandım
Telli turnalarla bin selam saldım
Dertli bülbül gibi çiliyorum Almanya

Düştü şimdi kalbime vatan hasreti
Hiç bilmezdim tattım yaban gurbeti
Koyup arkada eşi, dostu, memleketi
Çavuş dağından yel gibi esiyorum Almanya

Dakikalar saat oldu, saatler gün
Sardı yüreği bir korku, bir derin hüzün
Bin aşık söylese gurbet türküsün
Anlatamaz derdimi biliyorum Almanya

Durdu kara teren açıldı kapıları
Geldik Almanya´ya evleri, çatıları
Dağ gibi yükselen şu demir yapıları
Gördükçe şimdiden beziyorum Almanya



Elin memleketinde kime dert yanasın
Sağın solun yabandır, kime inanasın
Memleket gibi içimde kanayan bir yarasın
Senden bana yurt olmaz, seziyorum Almanya

Kat kat gemilerin yüzerken limanda
Biz çekiç salladık yıllar boyu bu handa
Memleketi ararken iğne gibi samanda
Bir derdime bin dert katıyorum Almanya

Buğulu camlara biz hasreti yazdık
Gurbet türkülerine en içli sazdık
Yıllar boyu kendimize mezar mı kazdık
Azraile çelmeyi takıyorum Almanya

Kimi geceler yar diye sarsam da koynuma
Yağlı urgan gibi dolanmışsın boynuma
Alışamadım ne havana ne de suyuna
Memleket diye yatıp kalkıyorum Almanya

Nimetin alasın ben sende gördüm
Hasretin belasın başıma ördüm
Bir kötü düş idin ben hayra yordum
Narında kül oldum yanıyorum Almanya

Düştü çiğ tanesi yeşeren yaprağa
Güz bitimi, baharda aşeren toprağa
Neyleyim lokmalar inmezken kursağa
Dört duvara is gibi siniyorum Almanya

Varsam da şimdi dağların yamaçlarına
Yaslasam sırtımı selvi ağaçlarına
Şu genç yaşta Garip Şevki´nin saçlarına
Sen düşürdün ilk akı, demiyorum Almanya

Günler geçti ayları yıllara bağladı
Gönül ozan oldu hem söyledi, ağladı
Gurbet elde yaşım sel oldu çağladı
Hubuyar´dan sel gibi akıyorum Almanya



Derler nicedir memleketin yurdun
Yaralı ceylan gibi pençesindeyim kurdun
Şevki´yi en ince yerinden vurdun
Merhemsiz yaremi sarıyorum Almanya

Gezdim karış karış şu koca dünyayı
Sayamadım ne günü, ne haftayı ne ayı
Ben her gece düşümde menekşeyi goncayı
Yine de Karlı´da deriyorum Almanya

Gönül deryasına ben dalıp çıkınca
Şöyle bir dönüp te arkama bakınca
Otuz küsur senenin hesabını tutunca
Ömrümü yemişsin sen diyorum Almanya

Şah-ı merdan arzuhalim sanadır
Erenlerin ceminde Pir Sultan´adır
Ahuzarım ne hana, ne yolcuyadır
Kırdın kalemimi yazamıyorum Almanya

Çalıştım didindim ben gücüm yetince
Ana, baba, evlat tırnağınca etince
Son kuş ta yuvadan uçup gidince
Daha da kahrını çekmem diyorum Almanya

Akıl erdi kemale şimdi artık gülesin
Şu üç günlük dünyada sefanı da süresin
Garip Şevki çekti otuzyedi yıl çilesin
Auf Wiedersehen! Gidiyorum Almanya

Emre der ki biter elbette her acı
Zamandır her şeyin lokmanı, ilacı
Şevki´ye ses verir bir zeytin ağacı
Der ki ?Seni saygıyla yadediyor Almanya?

Emre Aktaş
29 Mart 2005
Hamburg




emre aktas

Şiirle Büyüyen Bir Dünya | http://www.siir.sevdaligul.com